مث تكرار ِ نگفتن  مث عكس ِ روبرويي

مث آينه اي  قديمي پُر ِرازاي مگويي

 

مث عكسِ ِ ماه ِ تنها  لب ِايوونِ ِ ستاره

با نگاهي كه هنوزم برا من تازگي داره

 

تو رُ مي شناسم هموني با تبسمي صميمي

پشت ِ رنگاي پريده لاي عكساي قديمي

 

به كجا رسيدم از تو  عمريه كه رنگ سايه م

چتر ِ آغوشتُ وا كن زير بارون ِ گلايه م

 

به كجا رسيدم از تو يه سراب ِ بي فروغم

يه خيال ِ بي تماشا  يه ترانه ي دروغم

 

مث تكرار ِ نگفتن  مث عكس ِ روبرويي

تو رُ گفتم و نگفتم عين ِ بغضي تو گلويي


 

نوشته شده توسط عبدالجبار کاکایی در شنبه بیست و نهم فروردین 1388 ساعت 23:23 موضوع | لینک ثابت