مث تكرار ِ نگفتن مث عكس ِ روبرويي
مث آينه اي قديمي پُر ِرازاي مگويي
مث عكسِ ِ ماه ِ تنها لب ِايوونِ ِ ستاره
با نگاهي كه هنوزم برا من تازگي داره
تو رُ مي شناسم هموني با تبسمي صميمي
پشت ِ رنگاي پريده لاي عكساي قديمي
به كجا رسيدم از تو عمريه كه رنگ سايه م
چتر ِ آغوشتُ وا كن زير بارون ِ گلايه م
به كجا رسيدم از تو يه سراب ِ بي فروغم
يه خيال ِ بي تماشا يه ترانه ي دروغم
مث تكرار ِ نگفتن مث عكس ِ روبرويي
تو رُ گفتم و نگفتم عين ِ بغضي تو گلويي
نوشته شده توسط عبدالجبار کاکایی در شنبه بیست و نهم فروردین 1388 ساعت 23:23 موضوع | لینک ثابت
درباره وبلاگ
فهرست اصلی
نویسندگان
آرشیو موضوعی
دوستان
نوشته های پیشین
POWERED BY
